de botter historisch vissers vaartuig.

botters varend op de randmeren

Wie zich wel eens op of langs de randmeren bevindt kan er bijna niet omheen, houten schepen met typische bruine zeilen.
De botter is een oud Nederlands type vissersvaartuig ontstaan in de 18e eeuw, botters visten vnl. op de voormalige Zuiderzee, maar ook aan de Noordzee kust.
De romp bestaat meestal uit eiken, de plecht uit grenen het rondhout en de blokken meestal uit essenhout, de zeilen waren meestal van katoen of van vlas.

Afhankelijk van de visserij methode bestond de bemanning uit twee tot vier personen.
De botter heeft een hoge kop waarmee de zee wordt gekeerd in het vooronder is er leef en opslagruimte.
In het achterschip bevind zich de "bun" drie met water gevulde ruimten die onder water aan de zijkant worden afgedekt door "Kaarplaten".
In de "bun" kon de nog levende vangst enkele dagen worden bewaard.
Botters waren er in verschillende typen:
Botters van de Zuidwal (zuidkust Zuiderzee) Huizen, Spakenburg  circa 20 ton.
Botters van de Oostwal (oostkust Zuiderzee) Kampen, Elburg lichter dan 20 ton.
Kwakken afkomstig uit Volendam circa 30 ton.
Koop botters: een snel type botter dat op volle zee vis overnam om deze snel aan de wal te verkopen.
Schelde botters: Zeeland voor het vervoer van paling op de Schelde
Noordzee botters: moderne ijzeren variant afkomstig uit Urk.

In Nederland zijn er nog circa 50 botters de eigenaren zijn veelal verenigd in de Vereniging Botterbehoud.
De grootste vloot van historische botters is te vinden in de museum haven van Spakenburg waar er zo'n 20 liggen afgemeerd.
Spakenburg biedt tevens de beste gelegenheid om een pleziertocht op een botter op de randmeren
te maken.

Chinese ruimtevaart (1)

Qian Xuesen

Qian Xuesen ook wel Hsue-Shen Tsien genoemd stierf in oktober 2009, 97 jaar oud.

Hij leidde het Chinese raket & ruimtevaart programma en speelde een belangrijke rol in de ontwikkeling van de eerste satelliet van Chinese makelij.

Quin studeerde in 1934 af aan de JiaoTong Universiteit van Shanghai en won een studiebeurs voor de Verenigde Staten in 1935 studeerde hij aan het M.I.T. in de V.S. en daarna aan het Californië Institute of Technology, hij promoveerde in 1939.
Hij was de mede oprichter van het Jet Propulsion Labatory van CalTech.
Qian Xuesen maakte tot 1955 deel uit van de staf van CalTech.
In 1949 ontwierp hij een raket met vleugels die als de voorloper van de Space Shuttle wordt gezien.
Na een bezoek aan Shanghai in 1947 werd hij het slachtoffer van het zgn. mccarthyisme en werd al gauw verdacht van communistische sympathieën en verbleef geruime tijd onder huisarrest, in 1955 werd hij door de V.S. naar China uitgewezen.

Gedurende het Nationale Congres van de Communistische Partij van China werd op 17 mei 1958
door Mao Zedong besloten China op het zelfde niveau als de toen twee grootmachten te brengen wat het gebied van ruimtevaart betreft.
Het eerste doel werd een satelliet (rond 1959) in een baan rond de aarde te brengen.
Daarvoor moesten ten eerste raketten worden ontwikkeld die kleine satellieten en later grotere satellieten konden vervoeren.
De eerste Chinese raket testbasis werd in 1958 aangelegd er zouden er nog vele volgen.
Op 19 februari 1960 werd de eerste Chinese raket, een T-7,vanaf Nanhui gelanceerd.
Gedurende de vriendschappelijke periode (vijftiger jaren) in de betrekkingen tussen China en de Sovjet Unie konden Chinese studenten kennis en ervaring opdoen in de Sovjet Unie.
Na 1960 bereikten de eerst zo vriendschappelijke betrekkingen een  dieptepunt en verlieten Sovjet technici China.
In de zestiger jaren profiteerde de Chinese ruimtevaart van de verdere ontwikkeling van het Chinese intercontinentale raket programma voor de lancering van kernwapens.

Koninklijke Wagenborg

Wagenborg Delftzijl

Wagenborg, bij velen bekend van de veerdienst van en naar Schiermonnikoog en Ameland en de zware kranen op de wegen, bestaat al meer dan 100 jaar de geschiedenis begon in 1866.
Op 10 juni 1866  wordt Egbert Wagenborg geboren, de grondlegger van koninklijke Wagenborg.
Als 10 jarige gaat hij al varen na tien jaar gevaren te hebben wil hij zelfstandig schipper worden.
In 1889 is de Tjalk "Broedertrouw" gereed het inmiddels gezin Wagenborg vestigt zich aan boord.
Vanaf 1898 blijft Egbert aan de wal en komt er een tweede schip in de vaart.
E. Wagenborg scheepsbevrachter te Delfzijl wordt opgericht, het bedrijf breidt zich gestaag uit
in 1903 worden meerdere schepen waar onder een stoomsleepboot en Tjak aangeschaft.
In 1905 opent Wagenborg een passagiersdienst tussen Delfzijl en Emden, vanaf 1907 tevens naar Borkum en Nordeney in Duitsland.
Door toedoen van de eerste wereldoorlog wordt er een stuwadoors maatschappij opgericht.
In 1914 start de de veerdienst op Schiermonnikoog in 1921 op Ameland.
In de twintiger jaren neemt het aantal scheepsbevrachtingen toe, in 1930 bestaat Wagenborg al uit een aantal N.V.'s, met kustvaarders wordt vanaf 1934 strokarton naar Engeland getransporteerd.
Tegen de teneur in groeit het bedrijf in de crisisjaren gestaag door er komen kantoren in Rotterdam en Amsterdam het hoofdkantoor komt in Delfzijl de vloot groeit verder met de aanschaf van sleepboten.
In de 50 er jaren profileert Wagenborg zich als reder er worden verschillende schepen aangekocht
de vloot kustvaarders van 500 ton groeit gestaag de eerste schepen voor de grote vaart komen in dienst, in 1959 wordt begonnen met de bouw van nog eens zes 500 tonners.
In de zestiger jaren groeit de vloot uit tot 24 schepen. In 1970 wordt Wagenborg Terminal opgericht,
in de tachtiger jaren worden verschillende transportbedrijven overgenomen.
in de jaren negentig worden vier schepen van 3.000 ton aangeschaft en zgn. container feeder schepen.
In 1996 start Wagenborg Stevedoring in 2000 gevolgd door Wagenborg Foxdrill.
1998 het jaar dat Wagenborg het predicaat "Koninklijk" krijgt.
Heden bestaat Wagenborg uit:
180 schepen tussen de 2.000-23.000 ton gemiddelde leeftijd 6,7 jaar.
8 sleepboten tot 60 ton, 4 veerboten voor passagiersdiensten, 8 accommodatie schepen en supportschepen t.b.v. olie,gas en wind industrie.pontons en een drijvende bok.
Mobiele kranen, rupskranen 150 in totaal, plus een wagenpark van 85 trekkende en 120 getrokken eenheden.
Terminals in Delfzijl en Eemshaven met een oppervlakte van 390.000 m2, en vestigingen in o.a. Hengelo en Oldenzaal.
Bij dit modern toegeruste bedrijf werken heden rond de 3.500 medewerkers.

Europees kenniscentrum F-35 naar Nederland.

Er komt een Pilot Fit Facility voor F-35 vliegers in Nederland en zal gelijk zijn aan de versie van Survitec op de basis Eglin in de V.S.
Dit werd afgelopen 14 september in Londen besloten.
In het centrum zullen uitzonderlijke menselijke prestaties worden getest en ondersteund om bij iedere F-35 vlieger het juiste vliegmateriaal af te kunnen stemmen en te monteren.
Andere Europese F-35 gebruikers kunnen ook gebruik gaan maken van dit centrum, hierbij valt te denken aan het Verenigd Koninkrijk, Italië en Noorwegen.
Eind volgend jaar dient het centrum operationeel te zijn en komt het onder de leiding van het Centrum voor Mens en Luchtvaart in Soesterberg.
Of het centrum in Soesterberg zal worden gevestigd is nog niet bekend ook Woensdrecht behoort tot de mogelijke locaties.

voorgeschiedenis Centrum voor Mens en Luchtvaart:
In 1919 werd de Vlieg Medische Dienst in Soesterberg opgericht, in de jaren '20 behaalde de Vlieg Medische Dienst internationale faam, de vlieger- artsen Wulfften Palthe en Brouwer leverden hieraan een grote bijdrage. In 1953 ontstond de Stichting Nationaal Luchtvaart Geneeskundig Centrum wat aan de Kampweg in Soesterberg werd gevestigd, iedere aspirant vlieger is hier gekeurd, in 2002 werd de naam in Aeromedisch Instituut gewijzigd, hierna volgde alweer een naamwijziging: Centrum voor Mens en Luchtvaart. Een van de bekendste medewerkers in de laatste decennia is André Kuipers.

De taken van het Centrum voor Mens en Luchtvaart zijn: werving & selectie keuring en selectie van (kandidaat) vliegers, verkeers en gevechtsleiders en loadmasters.
training en opleiding: d.m.v. de centrifuge, Desdemona, hypobare kamer, overlevingstraining voor het boordpersoneel.
operationele gereed stelling: o.a. het vervoer van gewonden door de lucht.
onderzoek en advies: expertise voor de gehele krijgsmacht ook van andere landen en civiele instanties,het centrum heeft vele contacten met TNO, NRL en de Radbout Universiteit.
Daar komt nu eind 2016 het Europees kenniscentrum voor de F-35 bij.

Het onderdeel embleem stelt Pallas Athene voor, godin van de wijsheid, de spreuk "Scienta et Volatus" wat grofweg:"wetenschap ten dienste van de luchtvaart" betekend.

Cassini-Huygens: missie bijna ten einde.

Cassini-Huygens

Cassini-Huygens is een ruimtesonde die op 15 oktober 1997 werd gelanceerd om onderzoek bij de planeet Saturnus te gaan verrichten. De Cassine-Huygens missie is een samenwerkingsverband
tussen de ESA, NASA en ASI waarin totaal 17 landen participeren.
Cassini-Huygens bestond uit twee delen de hoofdsonde Cassini en de kleine hulpsonde Huygens,
na een vlucht langs Venus, Aarde en Jupiter werd Saturnus op 1 juli 2004 bereikt.
Huygens maakte zich van Cassini los en landde op 14 januari 2005 op een van de manen van Saturnus: Titan, data werd door Huygens succesvol via Cassini naar de Aarde verstuurd.
Cassini heeft tot doel de atmosfeer van Saturnus te analyseren op samenstelling,windsnelheid en verschijnselen zoals bliksem, de ringen van Saturnus alsmede de kleine ijs satellieten te bestuderen.

In het jaar van aankomst 2004 werden drie manen ontdekt: Methone, Pallene en Polydeuces, gevolgd door Daphnis in 2005 en Anthe in 2007.
In 2005 werd het ringensysteem bestudeerd als ook de manen van Saturnus, de maan Enceladus bleek een eigen atmosfeer te hebben zo ook vloeibaar water.
In 2009 werd een tot dan toe onbekende kleine maan in een van de buitenste ringen van Saturnus ontdekt: Aegaeon, in 2014 werd weer melding gedaan van een nieuwe maan.
De missie van Cassini is voor de tweede maal verlengd en zal nu tot 2017 duren.
Cassini zal de komende tijd op korte afstand van Saturnus passeren waarna op 17 september 2017 de atmosfeer van Saturnus zal worden binnen gegaan waarna Cassini in de dampkring zal verbranden.
Het zal zeker tot 2020 duren voordat alle informatie afkomstig van Cassini-Huygens is verwerkt.

Vuurtorens in Nederland (5) Noordwijk.

vuurtoren Noordwijk

Rond het jaar 1200 vestigden zich de eerste vissers op een plek dat nu Noordwijk heet.

Er ontstond een kleine nederzetting, men voer vanaf het strand met een vissersvloot van circa 40 schepen een haven was er niet.

Na regeringsmaatregelen: beperking van de haringvisserij in o.a. Noordwijk en Katwijk, om andere plaatsen een kans te geven, telde de vloot nog maar 16 bomschuiten, in 1913 was het gedaan met de visserij, intussen was Noordwijk vanaf de tweede helft van de 19e eeuw een badplaats in wording geworden wat heden ten dage is uitgegroeid tot een volwaardige badplaats.

In 1444 werd in Noordwijk een vuurboet aangelegd op kosten van de kerk, de schippers moesten jaarlijks aan het onderhoud hiervan meebetalen, het zgn. vuurgeld.

In 1716 verdween de vuurboet tijdens een storm onder de golven, een nieuwe vuurboet werd met behulp van een lening uit Katwijk bekostigd, in 1811 werd de vuurboet afgebroken.

Pas in 1854 kwam er een visserslicht; een grote lantaarn op de kap van een vierkant stenen gebouw.

In 1906 werd er door het Rijk een plan voor de verbetering van de kustverlichting opgesteld, daarin werd bepaald dat er tussen Scheveningen en IJmuiden een kustlicht moest komen.

In 1922 werd met de bouw begonnen, de toren werd opgetrokken uit gewapend beton en donkere

Franse gevelklinkers.

Op 1 augustus 1923 werd het gevellicht ontstoken, de gevelklinkers werden, vanwege vochtproblemen, van een witte pleisterlaag voorzien.

In 1953 werd Noordwijk een kustwachtstation, op 15 meter hoogte werd toen een uitkijklokaal gebouwd  en werd toen bemand door drie personen die in twee ploegen werkten.

Sinds 1988 is de toren niet langer bemand en werkt alles automatisch.

De geheel witte toren van zes verdiepingen, die 33 meter hoog is, heeft een prominente plaats

aan de Wilhelmina boulevard aan het Vuurtoren plein het vuurtoren licht is in een cirkel van 33 kilometer goed te zien.

Zeehondencrèche Pieterburen het einde?

zeehondencrèche  Pieterburen 12 september 2015

De zeehondencrèche Pieterburen is het levenswerk van Lenie 't Hart (geboren :16 september 1941 te Farmsum). Lenie 't Hart dierenverzorgster en dieren activiste ving, van 1971 tot 2014, zieke en verzwakte zeehonden op in Pieterburen.

Wat begon als opvang van verzwakte jonge zeehondjes groeide uit tot een waar zeehonden ziekenhuis met quarantaine ruimtes, laboratorium en röntgenafdeling, zeehonden konden allerlei medische behandelingen ondergaan.

D.m..v. entreegelden bij de zeehonden crèche, een expositie, sponsoren, donateurs en nalatenschappen kwam er geld binnen waarmee het e.e.a. bekostigd werd. 

Lenie 't Hart was al die jaren nauw betrokken bij internationale projecten die tot doel hadden het uitsterven van zeezoogdieren te voorkomen.

In 2012 stopte zij als directeur van de zeehondencrèche maar bleef als adviseur verbonden.

Door veranderde zienswijzen tussen 't Hart enerzijds: het opvangen van alle gestrande zeehonden en die van de nieuwe directie en personeel: minder opvangen, kortere opvangperioden en het gebruik van antibiotica terugdringen, zorgden ervoor dat het tot een escalatie kwam.

Het kwam zover dat het personeel in staking ging, en daarna de raad van toezicht werd vervangen.

Lenie van 't Hart stapte op en wil nu in de directe omgeving een nieuwe opvang starten volgens haar eigen opvattingen. Als stille getuige: de woning van Lenie 't Hart bij de crèche die nu leeg staat.

Het is jammer dat er in deze periode niet voldoende is bemiddeld door vooral betrokken natuurbescherming organisaties.

Op zaterdag 12 september waren wij op bezoek in de zeehondencrèche, waar dit jaar nog een nieuw bezoekerscentrum werd geopend.

Het personeel werkt vol toewijding aan de opvang van zeehonden, er waren voornamelijk zeehonden die in juni, juli en augustus waren binnengebracht bij elkaar zo'n 20 stuks.

Er waren veel bezoekers opvallend was het aantal jonge mensen en zelfs buitenlanders die allen geïnteresseerd zijn in de opvang en verzorging van de zeehonden, de crèche heeft hier naast ook een grote educatieve waarde en mag zeker niet verloren gaan.