zaterdag 19 september 2015

Europees kenniscentrum F-35 naar Nederland.







Er komt een Pilot Fit Facility voor F-35 vliegers in Nederland en zal gelijk zijn aan de versie van Survitec op de basis Eglin in de V.S.
Dit werd afgelopen 14 september in Londen besloten.
In het centrum zullen uitzonderlijke menselijke prestaties worden getest en ondersteund om bij iedere F-35 vlieger het juiste vliegmateriaal af te kunnen stemmen en te monteren.
Andere Europese F-35 gebruikers kunnen ook gebruik gaan maken van dit centrum, hierbij valt te denken aan het Verenigd Koninkrijk, Italië en Noorwegen.
Eind volgend jaar dient het centrum operationeel te zijn en komt het onder de leiding van het Centrum voor Mens en Luchtvaart in Soesterberg.
Of het centrum in Soesterberg zal worden gevestigd is nog niet bekend ook Woensdrecht behoort tot de mogelijke locaties.

voorgeschiedenis Centrum voor Mens en Luchtvaart:
In 1919 werd de Vlieg Medische Dienst in Soesterberg opgericht, in de jaren '20 behaalde de Vlieg Medische Dienst internationale faam, de vlieger- artsen Wulfften Palthe en Brouwer leverden hieraan een grote bijdrage. In 1953 ontstond de Stichting Nationaal Luchtvaart Geneeskundig Centrum wat aan de Kampweg in Soesterberg werd gevestigd, iedere aspirant vlieger is hier gekeurd, in 2002 werd de naam in Aeromedisch Instituut gewijzigd, hierna volgde alweer een naamwijziging: Centrum voor Mens en Luchtvaart. Een van de bekendste medewerkers in de laatste decennia is André Kuipers.

De taken van het Centrum voor Mens en Luchtvaart zijn: werving & selectie keuring en selectie van (kandidaat) vliegers, verkeers en gevechtsleiders en loadmasters.
training en opleiding: d.m.v. de centrifuge, Desdemona, hypobare kamer, overlevingstraining voor het boordpersoneel.
operationele gereed stelling: o.a. het vervoer van gewonden door de lucht.
onderzoek en advies: expertise voor de gehele krijgsmacht ook van andere landen en civiele instanties,het centrum heeft vele contacten met TNO, NRL en de Radbout Universiteit.
Daar komt nu eind 2016 het Europees kenniscentrum voor de F-35 bij.

Het onderdeel embleem stelt Pallas Athene voor, godin van de wijsheid, de spreuk "Scienta et Volatus" wat grofweg:"wetenschap ten dienste van de luchtvaart" betekend.




vrijdag 18 september 2015

Cassini-Huygens: missie bijna ten einde.

Cassini-Huygens
Afbeeldingsresultaat voor cassini huygens






Cassini-Huygens is een ruimtesonde die op 15 oktober 1997 werd gelanceerd om onderzoek bij de planeet Saturnus te gaan verrichten. De Cassine-Huygens missie is een samenwerkingsverband
tussen de ESA, NASA en ASI waarin totaal 17 landen participeren.
Cassini-Huygens bestond uit twee delen de hoofdsonde Cassini en de kleine hulpsonde Huygens,
na een vlucht langs Venus, Aarde en Jupiter werd Saturnus op 1 juli 2004 bereikt.
Huygens maakte zich van Cassini los en landde op 14 januari 2005 op een van de manen van Saturnus: Titan, data werd door Huygens succesvol via Cassini naar de Aarde verstuurd.
Cassini heeft tot doel de atmosfeer van Saturnus te analyseren op samenstelling,windsnelheid en verschijnselen zoals bliksem, de ringen van Saturnus alsmede de kleine ijs satellieten te bestuderen.

In het jaar van aankomst 2004 werden drie manen ontdekt: Methone, Pallene en Polydeuces, gevolgd door Daphnis in 2005 en Anthe in 2007.
In 2005 werd het ringensysteem bestudeerd als ook de manen van Saturnus, de maan Enceladus bleek een eigen atmosfeer te hebben zo ook vloeibaar water.
In 2009 werd een tot dan toe onbekende kleine maan in een van de buitenste ringen van Saturnus ontdekt: Aegaeon, in 2014 werd weer melding gedaan van een nieuwe maan.
De missie van Cassini is voor de tweede maal verlengd en zal nu tot 2017 duren.
Cassini zal de komende tijd op korte afstand van Saturnus passeren waarna op 17 september 2017 de atmosfeer van Saturnus zal worden binnen gegaan waarna Cassini in de dampkring zal verbranden.
Het zal zeker tot 2020 duren voordat alle informatie afkomstig van Cassini-Huygens is verwerkt.

donderdag 17 september 2015

Vuurtorens in Nederland (5) Noordwijk.

vuurtoren Noordwijk

Rond het jaar 1200 vestigden zich de eerste vissers op een plek dat nu Noordwijk heet.
Er ontstond een kleine nederzetting, men voer vanaf het strand met een vissersvloot van circa 40 schepen een haven was er niet.
Na regeringsmaatregelen: beperking van de haringvisserij in o.a. Noordwijk en Katwijk, om andere plaatsen een kans te geven, telde de vloot nog maar 16 bomschuiten, in 1913 was het gedaan met de visserij, intussen was Noordwijk vanaf de tweede helft van de 19e eeuw een badplaats in wording geworden wat heden ten dage is uitgegroeid tot een volwaardige badplaats.

In 1444 werd in Noordwijk een vuurboet aangelegd op kosten van de kerk, de schippers moesten jaarlijks aan het onderhoud hiervan meebetalen, het zgn. vuurgeld.
In 1716 verdween de vuurboet tijdens een storm onder de golven, een nieuwe vuurboet werd met behulp van een lening uit Katwijk bekostigd, in 1811 werd de vuurboet afgebroken.
Pas in 1854 kwam er een visserslicht; een grote lantaarn op de kap van een vierkant stenen gebouw.
In 1906 werd er door het Rijk een plan voor de verbetering van de kustverlichting opgesteld, daarin werd bepaald dat er tussen Scheveningen en IJmuiden een kustlicht moest komen.
In 1922 werd met de bouw begonnen, de toren werd opgetrokken uit gewapend beton en donkere
Franse gevelklinkers.
Op 1 augustus 1923 werd het gevellicht ontstoken, de gevelklinkers werden, vanwege vochtproblemen, van een witte pleisterlaag voorzien.
In 1953 werd Noordwijk een kustwachtstation, op 15 meter hoogte werd toen een uitkijklokaal gebouwd  en werd toen bemand door drie personen die in twee ploegen werkten.
Sinds 1988 is de toren niet langer bemand en werkt alles automatisch.
De geheel witte toren van zes verdiepingen, die 33 meter hoog is, heeft een prominente plaats
aan de Wilhelmina boulevard aan het Vuurtoren plein het vuurtoren licht is in een cirkel van 33 kilometer goed te zien.



woensdag 16 september 2015

Zeehondencrèche Pieterburen het einde?

zeehondencrèche  Pieterburen 12 september 2015

De zeehondencrèche Pieterburen is het levenswerk van Lenie 't Hart (geboren :16 september 1941 te Farmsum). Lenie 't Hart dierenverzorgster en dieren activiste ving, van 1971 tot 2014, zieke en verzwakte zeehonden op in Pieterburen.
Wat begon als opvang van verzwakte jonge zeehondjes groeide uit tot een waar zeehonden ziekenhuis met quarantaine ruimtes, laboratorium en röntgenafdeling, zeehonden konden allerlei medische behandelingen ondergaan.
D.m..v. entreegelden bij de zeehonden crèche, een expositie, sponsoren, donateurs en nalatenschappen kwam er geld binnen waarmee het e.e.a. bekostigd werd. 
Lenie 't Hart was al die jaren nauw betrokken bij internationale projecten die tot doel hadden het uitsterven van zeezoogdieren te voorkomen.
In 2012 stopte zij als directeur van de zeehondencrèche maar bleef als adviseur verbonden.
Door veranderde zienswijzen tussen 't Hart enerzijds: het opvangen van alle gestrande zeehonden en die van de nieuwe directie en personeel: minder opvangen, kortere opvangperioden en het gebruik van antibiotica terugdringen, zorgden ervoor dat het tot een escalatie kwam.
Het kwam zover dat het personeel in staking ging, en daarna de raad van toezicht werd vervangen.
Lenie van 't Hart stapte op en wil nu in de directe omgeving een nieuwe opvang starten volgens haar eigen opvattingen. Als stille getuige: de woning van Lenie 't Hart bij de crèche die nu leeg staat.
Het is jammer dat er in deze periode niet voldoende is bemiddeld door vooral betrokken natuurbescherming organisaties.
Op zaterdag 12 september waren wij op bezoek in de zeehondencrèche, waar dit jaar nog een nieuw bezoekerscentrum werd geopend.
Het personeel werkt vol toewijding aan de opvang van zeehonden, er waren voornamelijk zeehonden die in juni, juli en augustus waren binnengebracht bij elkaar zo'n 20 stuks.
Er waren veel bezoekers opvallend was het aantal jonge mensen en zelfs buitenlanders die allen geïnteresseerd zijn in de opvang en verzorging van de zeehonden, de crèche heeft hier naast ook een grote educatieve waarde en mag zeker niet verloren gaan.

dinsdag 15 september 2015

Agatha Christie 125 jaar geleden geboren.

.
Agatha Christie 1890-1976

Agatha Mary Clarissa Miller werd op 15 september 1890 in Torquay geboren, Agatha leerde zichzelf op haar vijfde lezen, haar moeder vond acht jaar nl. vroeg genoeg.
Agatha schreef als kind al gedichten, leerde Frans toen haar ouders hun huis om financiële redenen, hun huis voor lange tijd moesten verhuren en tijdelijk in Frankrijk gingen wonen.
Haar vader overleed aan een aantal hartaanvallen die het gevolg waren van de financiële zorgen.
Op 15 jarige leeftijd krijgt Agatha les op een Frans internaat in Parijs, op 18 jarige leeftijd schreef zij al korte verhalen die in plaatselijke kranten worden gepubliceerd.
In 1912 ontmoette zij Archie Christie een vlieger bij het R.F.C., zij trouwen op 24 december 1914.
Agatha helpt gedurende de eerste wereldoorlog in de apotheek van een hospitaal en doet examen voor apothekers assistente ( hier doet zij veel kennis op op het gebied van gif wat later in haar verhalen van pas zal komen).
De Belgische vluchtelingen in Torquay geven haar een aardig beeld van haar toekomstig karakter
Hercule Poirot. De scheiding met haar echtgenoot stortte haar in een diepe crisis, zij moet zichzelf onder psychiatrische behandeling stellen. Haar uitgever adviseerde haar, haar schrijversnaam Christie
te behouden. In 1922 maakte zij een reis rond de wereld van ongeveer een jaar.
Agatha zag in 1928 een wens in vervulling gaan toen zij voor het eerste keer met de Orient Express op reis ging naar Baghdad en vandaar naar Ur, daar ontmoette zij haar tweede echtgenoot Max Mallawan. In de late herfst en lente reisde het echtpaar jaarlijks naar opgravingen, de rest van de tijd werd gevuld met het schrijven van boeken.
Zij schreef 66 detectives waaronder boeken over Hercule Poirot, Miss Marple, Tommy and Tuppence,Mr. Harley Quin en Parker Pyne. verder schreef zij zes romans onder het pseudoniem Mary Westmacott, 150 korte verhalen, 20 toneelstukken ( the Mousetrap is de langst lopende theater productie aller tijden) en 4 non fictie werken.
Agatha verscheen voor het laatst in het openbaar bij de première van de verfilming van de Orient Express in 1974, Zij stierf op 12 januari 1976 en werd op het kerkhof van St.Mary in Chelsey nabij Wallingford begraven. Haar werk verscheen in 108 talen, in Nederland werden 20 miljoen boeken verkocht, daar komen jaarlijks nog 100.000 bij, wereldwijd zijn 3,2 miljard boeken verkocht!
1954:Grand Master Prize van de Mystery writers of America, 1956: Commander of the British Empire, 1961: Eredoctoraat van de Universiteit van Exeter,1971: Dame Commander of the British Empire.
Het museum van Torquay huisvest een Agatha Christie Gallery waar vele rekwisieten uit verschillende TV series en ook films worden tentoongesteld.


 

maandag 14 september 2015

De gebroeders Luden 50 jaar varend.

Historische reddingboot Gebroeders Luden
gebroeders Luden 1965.


Vanaf 1960 werd in opdracht van de toenmalige KNZHRM,(tegenwoordig de KNRM), de Carlot klasse gerealiseerd.
Tot de zusterschepen van de Carlot klasse behoren: de Carlot (1960), de Bernard van Leer (1965),
Johanna Louise (1968) en de Suzanna (1968).
De gebroeders Luden werd op de scheepswerf van de Gebr. Niestern in Delftzijl gebouwd.
De boot werd bekostigd uit een legaat n.a.v. het verdrinken van Hendrik Luden op de Noordzee.

De boot heeft een snelheid van 10,6 knopen, is 20,37 meter lang, 4,15 meter breed en heeft een waterverplaatsing van 53 ton. De boot heeft een capaciteit voor 120 drenkelingen.
6 waterdichte schotten, 16 luchtkisten en 5 bodemtanks zorgen ervoor dat de boot in 28 waterdichte afdelingen is verdeeld.
De gebroeders Luden werd in 1965 op het station Oostmahorn gestationeerd en na de afsluiting  van de Lauwerszee in 1969 werd de boot op het station Lauwersoog geplaatst.                                             In 1996 ging de boot uit dienst bij de KNRM. ( het had in 31 jaar 967 drenkelingen gered)
De boot begon een tweede leven bij de IJslandse reddingmaatschappij (ICE-SAR) en deed er van 1996 tot 2004 dienst als motorboot Hafbjorg op het station Norofjorour en van 2004 tot 2006 als motorboot Sveinbjorn Sveinsson op het station Vopnafjorour.
Na 9 jaar kwam de boot terug naar Nederland en werd in 2006 door de Stichting tot behoud van de gebroeders Luden van de KNRM gekocht.
De gebroeders Luden heeft nu als ligplaats de buitenhaven van Lauwersoog.
Met de gebroeders Luden worden nu vaartochten in het oostelijk waddengebied gemaakt voor maximaal 12 personen. Ook waddenarrangementen , asverstrooiing en zelf in te vullen tochten behoren tot de mogelijkheden.
Naast de opbrengsten hieruit steunt de stichting op sponsoren en donateurs.
Na 50 jaar trouwe dienst is de gebroeders Luden nog volop vitaal.


zaterdag 12 september 2015

Lodewijk van den Berg in Nederland geboren ruimtevaarder.

Lodewijk van den Berg





Lodewijk van den Berg is de eerste in Nederland geboren ruimtevaarder, hij werd op 24 maart 1932 in Sluiskil geboren.
Van den Berg bezocht kostscholen in Sittard en Roermond waar hij zijn Gymnasium B behaalde, waarna hij tussen 1949 en 1961 chemische technologie aan de T.U. van Delft ging studeren.
Daarna studeerde hij aan de Universiteit van Delaware waar hij in 1974 afstudeerde op het kweken van kristallen in 1975 doctoraal. (met dergelijke kristallen kan gammastraling worden gedetecteerd)
Omdat dat nogal gevoelig lag in de V.S.,het was namelijk een spionage gevoelige vinding, moest van den Berg Amerikaans staatsburger worden.
Van den Berg was benieuwd of het kweken van kristallen ook bij gewichtloosheid kon en kwam hiervoor met zijn vraag bij de NASA terecht.
Hij en door hem zelf uitgezochte zeven andere wetenschappers kwamen in een selectie procedure terecht hij kwam met gemak door alle testen heen en werd door de NASA uitgekozen als astronaut.
Lodewijk van den Berg werd op 29 april 1985 gelanceerd aan boord van de space shuttle Challenger
 (missie STS-51B) na ruim 168 uur keerde hij op aarde terug.
Tijdens deze Spacelab-3 missie liet van den Berg aan de media een Zeeuwse vlag zien!
Van den Berg werkte bij EG&G in Californië waarna hij bij de Constellation Thechnology Corporation in Florida als hoofd wetenschapper ging werken en nog steeds .....  kristallen
kweekt die onder meer door het Internationaal Atoomenergie Agentschap worden gebruikt.
In 2004 op 72 jarige leeftijd werkte hij nog 40 uur per week, maar is nu met pensioen.
Om de wee jaar is van den berg in zijn geboorte land Nederland te vinden.

Op 28 september 2007 werd er een planetoïde (nr. 11430), zich bevindend tussen Mars en Jupiter, naar hem vernoemd. 
In Sluiskil is op 31 mei 2013 een beeld van hem onthuld.