Eysink: fietsen, auto's en motoren.

Eysink 1912.

In 1886 begon Dick Eysink in Amersfoort de Amersfoortsche Rijwiel, Automobiel en Machine fabriek, Menno en August beide zonen van Dick Eysink bouwden in 1897 de eerste Nederlandse auto. Eysink was niet alleen de eerste Nederlandse autoproducent maar was tevens het eerste Nederlandse automerk dat alles zelf produceerde ook de motoren. Concurrent in de begin jaren was Spijker, tot rond 1910 werden er veelal grotere auto's geproduceerd, toen bleek dat de vraag naar kleinere auto's vele malen groter werd hadden merken hun aandeel in de markt al veroverd en had Eysink als antwoord de Bebe dat de concurrentie niet aan kon. Verschillende auto's hadden inmiddels hun weg gevonden naar Nederlands Indië maar ook naar Engeland waar zij als taxi werden ingezet.
Gedurende de Eerste Wereldoorlog zorgden orders van het Nederlandse leger voor veel werk, in de jaren daarna kreeg Eysink concurrentie van goedkoop ingevoerde Amerikaanse auto's, Eysink werd gedwongen de productie van auto's te beëindigen, er waren toen zo'n 330 exemplaren gebouwd waarvan het er slechts een het heeft overleefd en te bewonderen is in het Louwman museum in den Haag. De motorfietsen van motorfietsen waren een succes al in 1913 behaalde August Eysink op een Eysink motor de gouden medaille in de toen prestigieuze Engeland Holland Run, Eysink fabriceerde zelfs motoren voor het leger, in 1921 kwam de 4 pk liggende parallel Twin in productie.In 1931 werd men met een Eysink motor eerste, tijdens de 6 daagse van Merano.  In 1935 had Eysink motoren van 60 tot 1150cc, ontworpen door Dick Eysink jr. in productie. In 1936 verscheen de beroemde 125cc motor voorzien van een Villiers tweetaktblok, in 1948 werd hier nog de TT in Assen mee gewonnen (Dick Renooy). In 1948 kwamen er motoren met 125cc en 200cc Villiers blokken. In de vijftiger jaren probeerde men met de productie van 98 en 250cc scooters een faillissement af te wenden, tevergeefs. Men ging in 1951 failliet en maakte daarna nog een herstart als Amersfoortse Rijwielindustrie, in 1956 was het definitief afgelopen.
Dick Eysink jr. had in 1950 al ontslag genomen bij de Eysink fabriek en opende in 1951 een fabriek in het nabij gelegen Soest waar hij gemotoriseerde tandems en bromfietsen ging maken onder de naam Renata, later kocht hij het merk Eysink terug en ging hij brommers onder het merk Eysink bouwen, door concurrentie uit met name Duitsland en Japan moest hij stoppen met de productie en werd hij importeur van Benelli motoren. 

Amersfoort en haar bier.

Phoenix brouwerij Amersfoort

Amersfoort had tussen 1870 en 1970 nog een brouwerij. Ik herinner mij dat als ik het Smallepad af liep er schuin tegenover het oude NS station een witte fabriek stond waar buiten grote ijsblokken via een soort glijbaan in vrachtauto's verdwenen en waar er op het buiten terrein een drukte vanjewelste was met de aan en afvoer van kratten met volle en lege flessen.
De bierbrouwers van Amersfoort hadden in de middeleeuwen een belangrijke rol gespeeld, tot 1600 was het brouwersgilde het belangrijkste gilde in Amersfoort. Al in 1323 wordt het Amersfoorts bier genoemd. Een heel belangrijke factor was dat de stad over goed bronwater beschikte en de benodigde graan en hopvelden waren dichtbij aanwezig, brouwen was een huisnijverheid. Er moeten zo'n 350 brouwers actief zijn geweest binnen een straal van 2 kilometer rondom de stad. Het Amersfoort bier werd geroemd om zijn kwaliteit en werd dan ook volop geëxporteerd naar andere delen in Nederland.
De Amersfoortse specialiteit was "Koyte" een zwaar soort bier, terwijl de vraag naar licht bier toenam na 1600 verloor de bierexport gaandeweg haar betekenis, een paar overgebleven bierbrouwerijen produceerden vrijwel alleen nog voor de plaatselijke tapperijen.
De witte fabriek die ik bijna dagelijks passeerde werd in 1873 opgericht als de Amersfoortsche Beiersch Bierbrouwerij, ook toen had men nog de beschikking over uitstekend bronwater echter toenemende concurrentie zorgde ervoor dat het bergafwaarts ging. Een kleinere brouwerij "Het Klaverblad" sloot in 1894 haar poorten. De Amersfoortsche Beiersch onderging bijna het zelfde lot doch werd bij veiling gekocht door W.H. Meursing uit Baarn (koekjesfabrikanten), het merk werd omgedoopt tot "Phoenix". De Phoenix brouwerij was zijn tijd vooruit in 1917 werd het alcohol vrije bier "Malto" op de markt gebracht, later kwam er het merk "Klaverblad" bij. In 1925 ging de brouwerij als een van de eerste in Nederland over tot het gebruik van kroonkurken.
Tussen 1960 en 1969 brouwde  Phoenix voor het AH huismerk. In 1960 gaat de brouwerij deel uitmaken van de Verenigde Nederlandse Brouwerijen d'Oranjeboom, 7 jaar later wordt d' Oranjeboom overgenomen door Allied Breweries en sluit Phoenix in 1970 haar poorten een jaar later wordt het pand gesloopt. Sinds 2007 zijn er verschillende initiatieven geweest om het Phoenix merk weer nieuw leven in te blazen, in februari 2016 is een licentie overgenomen en mag Rock City Beers het bier in een straal van 50 kilometer rondom Amersfoort en via bierspeciaalzaken verkopen als Phoenix Blond, Dunkel en Weizen.

Naast Phoenix zijn er nog 2 brouwerijen actief nl. "de Drie Ringen" opgericht door ex directeur eigenaren van de Phoenix brouwerij en brouwerij "Eem".