Sir Patrick Moore de man die sterrenkunde en ruimtevaart populair maakte bij het publiek.

Sir Patrick Moore

Het was begin jaren zestig toen ik een maanatlas aanschafte, de media waren toen vol van de wedloop in de ruimte, door wie en wanneer zou de eerste landing op de maan plaatsvinden? De maanatlas was geschreven en van kaarten voorzien door Patrick Moore, heel bijzonder was toen de toekomstvisie in die atlas, zelfs een reis naar Mars werd niet uitgesloten. Toen de BBC beschikbaar kwam op de kabel heb ik menig uitzending gebracht door Patrick Moore bewonderd.

Patrick Moore had als amateur sterrenkundige de Maan nauwkeurig in beeld gebracht, zo nauwkeurig dat de Russen er voor hun ruimtevaartprogramma gebruik van maakten.

Patrick Moore werd op 4 maart 1923 in Pinner, Middlesex geboren tijdens zijn jeugd had hij last van hartproblemen en werd daarom thuis onderwezen, toen hij zes jaar oud was toonde hij al interesse

in sterrenkunde, toen hij 14 jaar was werd hem gevraagd een klein observatorium te runnen omdat de eigenaar tevens zijn mentor tijdens een ongeval was omgekomen. In de oorlog diende hij bij de R.A.F., gedurende zijn opleiding in Canada ontmoette hij tijdens verlof in New York, Albert Einstein en Orville Wright. Zijn verloofde Lorna kwam tijdens een bombardement in Londen om het leven, deze gebeurtenis zorgde ervoor dat Patrick Moore vrijgezel bleef en zijn verdere leven in het ouderlijk huis "Farthings" in Selsey zou blijven wonen. Zijn eerste boek schreef hij in 1952, waarbij hij een typemachine merk "Woodstock" uit 1908 gebruikte, deze machine zou hij tot zijn dood blijven gebruiken.

Zijn eerste televisie optreden stamt uit de jaren 50, in 1957 presenteerde hij de eerste "Sky at night" een maandelijks populair ruimtevaart/sterrenkundig programma, hij zou dit programma blijven presenteren tot aan zijn dood in 2012, 721 afleveringen werden er gemaakt,de laatste jaren werden de opnames bij hem thuis opgenomen vanwege zijn reuma.

Hij was de eerste westerling die in 1959 van de Russen toestemming kreeg foto resultaten van de Luna 3 te zien en deze uit te zenden, vanwege de "Sky at night" bezocht hij verschillende malen de Sovjet Unie waar hij o.a. Yuri Gagarin kon ontmoeten en interviewen. De lancering van de Apollo, Pioneer en Voyager vluchten versloeg hij vanuit het NASA hoofdkwartier.
Patrick Moore had vanaf de jaren 50 een telescopen park opgebouwd in de tuin achter zijn woning, een plek waar hij menige nacht zou doorbrengen.
Hij stelde de Caldwell catalogus voor astronomische objecten samen, veel gebruikt door amateur astronomen.
Men schat dat Moore meer dan 70 boeken schreef over astronomie en ruimtevaart, ook schreef hij enkele sciencefiction verhalen , onder het pseudoniem R.T. Fishall schreef hij humoristische werken.
Ook was hij amateur toneelspeler, kon goed schaken en cricket spelen, hij was een begaafd pianist  en kon goed op de xylophone overweg, ook componeerde hij muziek waaronder twee operettes.
Hij was de oprichter van de Society for Popular Astronomy en was fellow van een aantal "geleerde"
genootschappen zoals de Royal Astronomical Society en de Royal Society, in 2001 werd hij geridderd voor"diensten aan het populair maken van wetenschap en de presentatie daarvan op TV ".
Patrick Moore had tijdens zijn leven zowel Albert Einstein als de eerste vlieger Orville Wright, de eerste man in de ruimte Yuri Gagarin als de eerste man op de maan Neil Armstrong persoonlijk ontmoet. Hij stierf thuis in Selsey op 9 december 2012, 89 jaar oud.

Hoe president Nixon de ruimtevaart negatief beïnvloedde.

president Richard M. Nixon

Toen Richard Nixon in januari 1969 aantrad als president, was het NASA ruimtevaart programma op zijn hoogtepunt, een hoogtepunt dat het nooit meer zou evenaren.

Net voor het aantreden van Nixon had de politiek al besloten tot reductie van de kosten in het lopende ruimtevaart programma.

Onder Nixon werd in 1969 besloten dat de Apollo vluchten na 1972 zouden worden beëindigd en dat de geplande vluchten voor de Apollo 18, 19, en 20 geen doorgang meer zouden hebben.

De laatste Apollo 17 vlucht ging op 7 december 1972 naar de krater "Littrow" in het Taurusgebergte.

Wetenschap in de ruimte zo luidde het moest belangrijker worden dan prestigieuze ruimtevluchten.

De bijna gelijktijdig met Nixon aangetreden bestuurder van de NASA, Dr. Thomas O. Paine kwam met plannen voor het tijdperk na het Apollo programma en ging hier in de zomer van 1969 mee naar het Witte Huis, Het was een ambitieus plan er moest een permanente maanbasis komen en tevens een ruimtestation  dat rond de Aarde zou gaan cirkelen en dat voor het einde van de jaren 70.

Daarna zou er een bemande vlucht naar Mars op stapel staan waar de NASA op z'n vroegst 1981

zou gaan landen.

President Nixon verwierp de voorstellen van de NASA uit financiële overwegingen het zou allemaal te duur worden, Dr. Paine verliet al na anderhalf jaar teleurgesteld de NASA.

Een aantal jaren werd het Space Shuttle programma wel door Nixon goedgekeurd en dan alleen omdat het in de toekomst vele arbeidsplaatsen zou gaan opleveren!
Hadden de Verenigde Staten een wat ambitieuzer president gehad dan Nixon dan was de mens wellicht voor de eeuwwisseling al op Mars geweest.

Buzz Aldrin nog altijd actief.

Buzz Aldrin Apollo XI 1969

Edwin Eugene "Buzz" Aldrin jr. werd op 20 januari 1930 geboren in Glen Ridge V.S., na de Montclair High School ging hij naar de militaire academie West Point waar hij afstudeerde als Bachelor of Science.

Tijdens de Koreaanse oorlog vloog hij 66 gevechtsmissies daarna werd hij in West-Duitsland gestationeerd.

In 1963 promoveerde hij als doctor op Astronautics aan het Massachusetts Institute of Technology.

Aldrin werd uit de derde groep astronauten bij NASA geselecteerd en werd samen met Jim Lovell op 9 november 1966 gelanceerd tijdens de laatste Gemini missie: Gemini 12.

Op 21 juli 1969 werd hij tijdens de Apollo XI missie de tweede astronaut die voet op de maan zou zetten.

Nadat hij juli 1971 de NASA verliet werd hij commandant bij de USAF Test Pilot School waar hij al in 1972 afscheid nam. Na zijn loopbaan bij de NASA werd hij geplaagd door depressies en alcoholisme, toen hij zich had laten behandelen kon hij de draad weer opnemen.

Hij houdt zich sindsdien bezig met de promotie van ruimte exploratie. 

Van zijn hand zijn: Return to Earth (1973) en Magnificent Desolation (2009), ook ontwierp hij een computerspel en lanceerde hij een single: Rocket Experience, in 1995 verscheen hij in de film: America, a Call to Greatness.

Aldrin toonde zich in 2003 een tegenstander van een terugkeer naar de Maan, tien jaar later presenteerde hij een "master plan" om astronauten bij toerbeurt 10 jaar op Mars te laten verblijven

en vandaar uit de ruimte verder te laten verkennen.

In mei 2013 schreef hij zijn boek: Mission to Mars.

Begin september is Aldrin in Engeland te gast geweest om zijn kinderboek:"Welcome to Mars" te promoten, in dit boek wil hij kinderen inspireren om verder de ruimte te gaan verkennen.

Hij gelooft er vast in dat het binnen 25 jaar mogelijk moet zijn een permanente basis op Mars te vestigen, dat in samenwerking met andere landen mogelijk ook Rusland.

Buzz Aldrin: de kinderen van nu zullen er in toekomst aan moeten wennen dat er mensen permanent op Mars zullen zijn en vandaar verder het heelal zullen gaan onderzoeken.

Buzz Aldrin 2013