50 jaar Apollo, opnieuw naar de maan met Artemis.

50 jaar Apollo, opnieuw naar de maan.

Het is deze maand 50 jaar geleden dat de mens voor de eerste maal in de geschiedenis voet op de maan zette, wellicht een van de belangrijkste gebeurtenissen van de vorige eeuw.
Beïnvloed door de bewapeningswedloop en voortkomend uit de Koude Oorlog werd het een strijd wie als eerste de maan zou bereiken: de US of de USSR. De charismatische president Kennedy zorgde ervoor dat een mens op de maan zou gaan landen, het US ruimtevaart werd gestart en in grote snelheid volgden de Mercury en Gemini programma's elkaar op, het daarop Apollo programma zorgde voor de daadwerkelijke landing op de maan.

Op 20 juli 1969 daalde Neil Armstrong de trappen af van de maanlander "Eagle" en liep als eerste mens op de maan korte tijd later gevolgd door Buzz Aldrin.

Met Apollo 17 werd het programma beëindigd, Schmitt en Cernan waren op 11 december 1972 de laatste astronauten die op de maan arriveerden.

Nu in 2019 zijn er plannen de mens opnieuw richting maan te sturen maar nu voor langer. De plannen hiervoor dateren al vanaf president Bush die in 2004 veel geld vrijmaakte voor de NASA met de bedoeling in 2020 op de maan te landen.

Onder de regering Bush werden al de draagraket "Space Launch System" of SLS en de capsule "Orion" ontwikkeld. maar hierop werd door president Obama drastisch bezuinigd.

Inmiddels zijn het SLS en de Orion al aan de nodige tests onderworpen.

Het nieuwe ruimtevaartprogramma heeft inmiddels een naam gekregen:"Artemis". 

In 2020 zullen SLS en Orion voor de eerste keer samen worden gelanceerd, in 2022 gaat de Orion met astronauten rond de maan vliegen, in 2023 zullen de maanlander en maanwagentjes uitvoerig worden getest. Het plan is om in 2024 op de zuidpool van de maan te landen waar in de loop van de tijd, men denkt binnen 4 jaar, een permanente maanbasis zal worden gevestigd.

Eerst zal er een ruimtestation voor rond de maan worden gelanceerd een zgn.: "Lunar gateway", een klein ruimtestation dat permanent in een baan om de maan zal draaien met daarin woonvertrekken voor astronauten, een wetenschappelijk laboratorium en luchtsluizen voor bezoekende ruimtevaart toestellen tevens het station vanwaar men afdaald naar het ruimtestation op de maan, een soort mini ISS. Onderdelen van het ruimtestation zullen door de US worden gebouwd andere onderdelen zullen in samenwerking met onder meer ESA, Roscosmos worden gebouwd. De komende jaren zullen wat de ruimtevaart richting maan interessant worden!

20 juli 1969

Gevlogen boven Nederland: P-3C Orion update II

Lockheed  P-3C Orion  (foto:ANP)

De Lockheed P-3C Orion is een viermotorige onderzeebootbestrijding- en maritiem patrouille vliegtuig. In 1957 was de Amerikaanse Marine bezig een vervanger voor de tweemotorige Neptune te zoeken. Lockheed ontwikkelde uit de L-188 Electra een militaire versie dat uiteindelijk de Orion zou worden. De eerste vlucht vond plaats op 19 augustus 1958, de eerste productie versie koos op 15 april 1961 het luchtruim.

De hoofdtaak bestond tijdens de Koude oorlog uit het opsporen van Sovjet onderzeeërs die in grote getale een bedreiging vormden voor de scheepvaart tussen de V.S. en Europa.

In totaal werden er 757 Orions gebouwd.

Nederland schafte tussen 1981 en 1984 dertien P-3C Orions aan ter vervanging van de SP-2H Neptune bij de Marine Luchtvaart Dienst.

Van de aanschaf van nog twee Orions werd in 1984 definitief afgezien.

De toestellen kwamen bij het VSQ 320 en 321 in dienst op het Marine Vliegkamp Valkenburg en waren genummerd van 300 t/m 312.

Sinds de jaren 80 was bij toerbeurt een toestel gestationeerd op de NAVO basis Keflavik op IJsland en vanaf het midden van de jaren 90 op de basis HATO op Curaçao.

De eerste bezuiniging eind jaren 90 betekende het einde van drie toestellen welke in opslag gingen bij het bedrijf FOGMA in Portugal.

De overige toestellen werden in de V.S. gemoderniseerd door Lockheed Martin tot P-3C CUP.

Na het einde van de koude oorlog werden de Orions ingezet tijdens de maritieme blokkade van Klein Joegoslavië, verificatie missies boven Kosovo, in Afghanistan en aan de Perzische Golf.
In 2003 werd de Marine Luchtvaart Dienst wegbezuinigd en viel het doek voor de Orion, waarna er 8 aan Duitsland en 5 aan Portugal werden verkocht.
In 2006 werden de Orions overgedragen en werd het vliegkamp Valkenburg gesloten.
Nu 11 jaar later is de onderzeeboot dreiging flink toegenomen, een antwoord hierop is de mogelijke introductie van geleasde Boeing P-8 Poseidon's.

Wij gaan weer naar de Maan in 2018.

Doel van de onbemande missie in 2018

De eerste Orion testvlucht vond plaats op 5 december 2014 (EFT-1).
Orion maakte in het verleden deel uit van het project Constellation en was het enige onderdeel uit dat project dat niet werd geannuleerd door de V.S.
Deze eerste test missie heeft er voor gezorgd dat in het ontwerp belangrijke veranderingen zijn aangebracht. De capsule zal nu worden uitgerust met een lichter hitteschild en nieuwe lichtgewicht ramen in de capsule.
De Europese ruimtevaart organisatie ESA werd gevraagd een service module te ontwikkelen en te bouwen voor de Orion, Airbus Defence & Space werkt momenteel aan de ESM de European Service Module dat een diameter van 5,2 meter zal hebben en 4 meter lang zal zijn, de module die tevens over een raketmotor beschikt, draagt tevens de inklapbare zonnepanelen. (het gedeelte achter de capsule dat bij terug komst bij de dampkring van de aarde wordt losgekoppeld). Het ESM moet op 27 januari 2017 gereed zijn en moet in november van dat jaar alle tests hebben doorlopen.
De Orion capsule de Crew Module CM en de European Service Module ESM moeten een temperatuur kunnen doorstaan van maximum 1.730 graden celsius. Het hitte schild en de systemen van de CM en de ESM zullen tot het uiterste worden getest, zowel CM als ESM zullen aan de buitenkant worden bedekt met zilver tape terwijl het ESM ook een zilver coating zal hebben. Het titanium skelet vormt de basis van het hitteschild waar een raat van fiberglas op is bevestigd. De zgn Back shell van de Orion wordt beschermd door 970 zwarte tegels.                                                         Bij de lancering van de EFT-1 op 5 december 2014 werd nog gebruik gemaakt van de Delta IV heavy raket het is de bedoeling dat in 2018 de nieuwe SLS (Space Launch System) block 1 draagraket zal worden gebruikt .
In december 1972 vond de laatste vlucht richting Maan plaats (Apollo 17), in november 2018 zal vlucht EM-1 (Exploration Mission) plaatsvinden, men zal een onbemande Orion in een baan om de Maan brengen en daarna terug naar de Aarde sturen, de missie zal 21 dagen duren.
Indien e.e.a. voorspoedig zal verlopen zullen er bemande vluchten volgen of de Maan het uiteindelijke doel zal zijn moet nog worden bezien

Met Orion naar Mars?

Orion.

President Bush kondigde in 2004 een nieuw ruimtevaart programma aan waarbij de V.S. een permanente maanbasis zouden gaan vestigen en astronauten naar Mars zouden sturen.
NASA kwam met het Constellation programma waarbij:
Terugkeer naar de Maan voor 2020. En de aanwezigheid van de mens uitbreiden naar de rest van het zonnestelsel de belangrijkste punten waren.
Onderdeel van Constellation was Orion, een nieuw ruimteschip dat in staat zou zijn naar het ISS te vliegen maar ook naar de Maan en later als ruimteschip (met meerdere aangekoppelde modules)
naar Mars te vliegen.
President Obama besloot in 2010 delen van het Constellation  programma te schrappen vanwege te hoge kosten. De verdere ontwikkeling van de Ares I en Ares V raket werd geannuleerd.
Missies naar het ISS zouden door commerciële bedrijven zoals SpaceX en vooralsnog Russische
raketten en capsules moeten worden uitgevoerd.

Voor vluchten dieper de ruimte in wordt nu het Space Launch System kortweg SLS ontwikkeld, dat
door gebruik te maken van bestaande technieken veel goedkoper is dan de Ares I en V raket.
De hoofdmotoren kunnen hergebruikt worden zo ook de  twee extra draagraketten.
De manier van lancering doet erg veel denken aan dat van de Space Shuttle.
Orion de bemanningsmodule van het project Constellation wordt door ontwikkeld als Multi-Purpose Crew Vehicle en kan door het SLS gelanceerd worden.
Orion maakte op 5 december 2014 met succes een eerste onbemande proefvlucht, na twee rondjes om de Aarde vond na 4,5 uur landing op zee plaats.
Het Orion concept heeft veel weg van het Apollo programma  maar dan wel veel groter.(maximaal zes astronauten kunnen er met Orion mee).
Voor reizen naar Mars worden een of meerdere modules aan de Orion gekoppeld om zo meer ruimte
te creëren en meer vracht te kunnen meenemen.
Inmiddels zijn er twee typen modules in ontwikkeling een voor een missie van 60 dagen en een voor een missie van 500 dagen.
Als alles volgens planning verloopt en er voldoende geld beschikbaar is (NASA geeft momenteel aan dit programma 4 miljard dollar per jaar uit) zal in 2021 de eerste bemande lancering plaatsvinden.
Naar verwachting vindt een landing op Mars niet voor 2030 plaats.
Tot die tijd zullen we het met onbemande Rover missies moeten doen zoals de nu huidige Curiosity Rover missie. Een van de doelstellingen van deze missies is: voorbereidend onderzoek voor menselijke verkenning.