de Maeslantkering.

Maeslantkering gesloten

Maeslantkering in geopende stand

De Maeslantkering was het het laatste onderdeel van de Deltawerken.
Nadat de zeearmen in Zeeland met uitzondering van de Westerschelde waren afgesloten was dit in Zuid-Holland nog niet het geval er waren wel veel dijkversterkingen uitgevoerd maar de nog geplande verhoogde dijken langs de Nieuwe Waterweg zouden veel te duur worden en voor de verzwaringen zou een brede strook vrijgemaakt moeten worden ten koste van (bestaande) bebouwing en infrastructuur.
Het idee van een oud plan uit de jaren 50 werd weer actueel, nl. een beweegbare stormvloedkering.
In 1987 neemt de regering het besluit dat de kering er moet komen en de overheid vroeg meerdere aannemers om met een ontwerp te komen, van de zes ontwerpen won het ontwerp van de Bouwcombinatie Maeslant Kering, de bouw begon in 1991.
Op 10 mei 1997 werd de waterkering door koningin Beatrix in gebruik gesteld het project kostte ongeveer 450 miljoen euro.
De kering bestaat uit twee drijvende (pontons) deuren die als zij op hun plaats zijn gebracht men deze vol met water laat lopen, zo ontstaat een massieve barrière.
Als de kering opengaat worden de deuren leeggepompt en worden ze naar buiten bewogen.
Als de waterstand in Rotterdam 3 meter boven N.A.P. is of in Dordrecht dreigt boven de 2,90 meter te komen, zorgt een computer systeem BOS dat de afsluiting vanzelf sluit.
Voor de deuren zijn de grootste kogelgewrichten ter wereld gemaakt, de kogels hebben een diameter van 10 meter!
Omdat de Maeslantkering niet voldoende was werd er een aanvullend dijkversterkingsprogramma uitgevoerd en werd de beweegbare Hartelkering bij Spijkenisse aangelegd, de kering loopt vervolgens door tot het Europoortgebied bij de Europoortkering.
De Maeslantkering beschermt Rotterdam tegen hoog water maar sluit tevens een van de drukste vaarwegen van Nederland af, vandaar dat voorafgaand aan een sluiting tal van procedures voorafgaan het duurt 21/2 uur voordat  de waterweg is afgesloten.
In 2007 vond afsluiting in stormcondities plaats, ieder jaar is er in het najaar een z.g.n. functioneringssluiting.
Bij het Kering huis bij Hoek van Holland is een publiekscentrum.

de Haringvlietdam.

Haringvlietdam      (rws)

De bouw van de Haringvlietdam werd in 1958 begonnen en in 1971 voltooid.

De dam die loopt tussen Goeree Overflakkee en Voorne Putte is 5 kilometer lang, en heeft twee functies: de dam moet bescherming geven tegen een toekomstige watersnoodramp, ten tweede moet de dam zorgen voor de afvoer van het Rijn- en Maaswater in de Noordzee.

De dam kent daarom openingen, 17 in totaal, die er voor zorgen dat het water van de Nieuwe Waterweg naar de Noordzee stroomt, omdat de openingen zowel open als dicht kunnen kan op deze manier ook de hoeveelheid water worden geregeld die de Noordzee instroomt, de spuisluizen kunnen 25.000 kubieke meter water per seconde door laten.

Voor de scheepvaart werd er tevens een schutsluis aangelegd.

In een omdijkte bouwput van 1.400 meter lang, 600 meter breed en 10 meter breed werd het water weg gepompt, daarna werden er 22.300 betonnen palen geheid, sommige van wel 20 meter lang, daarop werd een drie meter dikke betonlaag aangelegd, hierop werden de pijlers geplaatst met er tussen de liggers waaronder grote stalen armen werden aangebracht, armen die de sluizen kunnen bewegen.

De schuiven werden 56 meter lang en 6 meter hoog. In de 17 openingen kwamen 34 schuiven aan beide zijde een. Toen men in 1966 klaar was liet men de bouwput vollopen.

Voor de afdamming van de rest de gaten (ten noorden en ten zuiden van de sluizen) werd gebruik gemaakt van de z.g.n. kabelbaan methode.

In een aantal pijlers werden speciale tunnels gemaakt waardoor vissen van het Haringvliet naar de Noordzee kunnen zwemmen of andersom.

Tot slot werd de 5 kilometer lange Haringvlietdam voorzien van een weg, de N57 met 2x2 rijstroken.

Op 15 november 1971 opende koningin Juliana de Haringvlietdam.

van Oord wereldleider in baggeren.

valpijpschip Stornes van Oord wordt geladen met stenen

Afgelopen week was ik op de TV getuige van de werking van een valpijpschip, een schip dat in staat is met grote precisie stenen op de zeebodem te storten (op 1.500 meter diepte), dit ter bescherming en stabilisatie van offshore constructies zoals pijpleidingen, kabels en offshore platformen.

Het schip had in Noorwegen 26.000 ton stenen aan boord genomen en ging dit in het midden van de Noordzee op plekken stortten om daarover kabels op de zeebodem te kunnen leggen.

Op beeldschermen werd precies aangegeven waar de stenen gestort moesten worden.

Het schip was in de kleuren van Van Oord: blauw en oranje.

Van Oord werd in 1868 als familiebedrijf opgericht door Govert van Oord, vele bekende bedrijven gingen mettertijd deel uit maken van Van Oord: Adriaan Volker, van Hattum en Blankevoort, H.A.M., A.B.M. en de Aannemers Combinatie Zinkwerken.

De aanleg van de Nieuwe Waterweg in 1878, de haven van La Plata in Argentinië in 1884, projecten in Surabaya in 1911, de Afsluitdijk in 1926, het Deltaplan, de haven van Jubail in Saoedi Arabië in 1975, het vliegveld Chek Lap Kok in Hong Kong in 1990, de aanleg van het kunstmatige eiland in de vorm van een palmboom in Dubai in 2001 en de aanleg van grote windmolenparken in volle zee zijn slechts enkele projecten die (mede) dankzij Van Oord werden gerealiseerd.

In maart j.l. werd bekend dat Van Oord zal gaan participeren in het Fehmarnbelt project een verbindingstunnel tussen Duitsland en Denemarken.

Na de aanleg van de tweede Maasvlakte voert Van Oord diverse projecten uit in de Kaspische Zee.

De werkzaamheden van Van Oord zijn terug te brengen naar drie hoofdactiviteiten:

Baggeren: aanleggen en onderhoud van havens, waterwegen, landaanwinning en kustverdediging.

Offshore olie en gas: het leggen van olie en gas leidingen, maar ook glasvezel en telecom leidingen op de bodem van de zee.

Offshore wind: het realiseren van complete windparken zoals het Belwindpark en Luchterduinen.

De blauw oranje schepen van Van Oord zijn uitgevoerd als sleephopperzuigers met een capaciteit tot 39.467m3, cutterzuigers, valpijpschepen, schepen speciaal gebouwd voor windparken op zee aan te leggen, steenstorters, waterinjectie vaartuigen, splijthoppers en pijpenleggers. 

Baggeren tot op 1.000 meter diepte is met de huidige apparatuur mogelijk.

In 2015 behaalde Van Oord een omzet van 2.580 miljoen euro en een netto resultaat van 169 miljoen euro, er werken ongeveer 5.000 werknemers (in FTE's).

De portefeuille is goed gevuld en de bezettingsgraad van de schepen is goed, concurrentie heeft men slechts van andere Nederlandse bedrijven op dit gebied. Nederland is het enige land ter wereld dat over zoveel kennis en kunde op dit gebied beschikt.

Palm island Dubai

Vuurtorens in Nederland (10) Hoek van Holland.

Vuurtoren Hoek van Holland

Met de aanleg van de Nieuwe Waterweg werd op 31 oktober 1866 een begin gemaakt, de Nieuwe Waterweg zou de levensader tussen de Rotterdamse havens en de Noordzee worden.

Werklieden en ambtenaren vestigden zich in de nieuwe vestiging Hoek van Holland, in 1893 werd de Berghaven gegraven in 1893 volgde een spoorwegverbinding met Rotterdam het jaar waarin ook de eerste veerdienst naar Engeland werd geopend.

De bebakening van de Nieuwe Waterweg bestond in 1866 uit een wit licht op het Noorderhoofd, vanaf 1876 een ijzeren opengewerkte zeskantige toren met eveneens een wit licht, op het Zuiderhoofd stond een rood havenlicht.

Op de zuidoever van de Nieuwe Waterweg op het eiland de Beer vormden twee houten lichtopstanden een lichtenlijn.

Het "hoge licht" werd een ronde gietijzeren toren met een hoogte van 30 meter, in februari 1894 werd het licht voor het eerste ontstoken.

Door de aanleg van de Maasvlakte in de jaren 60 was het vuurtoren licht te ver van de kust komen te liggen waardoor het niet goed zichtbaar meer was, het licht werd daarom in 1974 gedoofd.

Op de Maasvlakte werd toen een toren van 67 meter geplaatst, deze is door de aanleg van de tweede Maasvlakte in 2008 gedoofd en is afgebroken.

Het lage licht was in eerste instantie aan achthoekige rode stenen toren met een vast rood licht van 9 meter hoog, dat in 1893 werd gebouwd het voldeed niet en er werd een nieuwe toren gebouwd.

Het nieuwe lage licht dat in 1899 werd gebouwd werd 14,2 meter hoog en was van gietijzer, omdat het de lichtlijn van beide torens niet meer functioneerde is in 1967 het lage licht gedoofd, in 1977 is de toren naar het Havenmuseum in Rotterdam verscheept.

De "hoge vuurtoren" is tegenwoordig in gebruik als kustverlichtingsmuseum Hoek van Holland,

dankzij het initiatief van René Vas is de vuurtoren aan de Willem van Houtenstraat behouden.

Het museum herbergt een collectie kustverlichtingsobjecten en is van mei t/m september elke eerste zaterdag en zondag van de maand te bezoeken.